Wat een luxe, een hotelletje! Je kan gewoon koffie halen en bij het ontbijt kan je gewoon op dat moment bedenken waar je trek in hebt.
Ze hebben scrambled eggs, toast en zo’n automatische broodrooster. Ik gooi er twee broodjes in en als ze eruit glijden, dan zijn ze amper getoast. Nog maar een keertje dan, maar zodra ze de tweede keer erin zitten, begint het al flink te roken. OEPS! Gelukkig wordt het niet heel erg en zijn ze ook niet super verbrand. De toast en scrambled eggs zijn lekker en een goede bodem voor de fietstocht. De route is minimaal 90 km en met een kleine detour via de zoutvlaktes ongeveer 115 km dus best wel een rit.
Als we buiten komen, dan blijkt er toch best wel iets veranderd sinds gisteren. De wind is flink aangetrokken en is Noord 5 tot 6. De route voert ons pal naar het zuiden, dan langs het meer en naar het noorden terug. Ach, we gaan het wel zien en we vertrekken vol goede moed. Gisteren was het toch veel makkelijker om te fietsen….
Als we Arles uitrijden en via beschutte wegen richting het zuiden rijden, gaan we zonder iets te doen al 35 km per uur. Dat is met deze fietsen al flink snel. We besluiten de zoutvlaktes te laten, want dat was nog 10 km zuidelijker.
Als snel zien we het meer van de Camarque en de flamingo’s. Wat een super mooi gezicht en dieren zijn het!
We stoppen voor een korte lunchpauze. Jolanda voelt zich niet super lekker ( misselijk en slap) en dat is balen want we zijn nog niet halverwege! Dan is elke km er één teveel.
We fietsen met gigantische zijwind richting Saintes-Maries-de-la-Mer. Dat is 10 km flink doortrappen over de zeedijk en door opgewaaide zandbanken. Super mooie omgeving. Nog geen teken van de Camarque paarden en de muggen 😉! In het stadje aangekomen, lijkt het er compleet uitgestorven. De wijk waar we ingereden zijn, is één groot vakantiepark waar alles dicht is. Zelfs de supermarkten zijn gesloten voor dit seizoen. In het oude centrum nemen we een Cola en dan gaan we terug richting Arles. Dat is nog 45 km tegenwind. Met Jo gaat het nog niet veel beter dus die hangt zo veel mogelijk uit de wind achter mij. Op het asfalt gaan we niet veel harder dan 12 km per uur en later fietsen we over onverharde gravelwegen met veel kuilen erin. Dat doet het tempo niet veel goeds en daardoor duurt de terugreis nog langer. Met windje mee reden we best wel beschut, maar nu rijden we alleen maar over open vlaktes. Het is ploegen en zwoegen met een gigantische harde en vlagerige wind.
Om vijf uur komen we weer aan in Arles en parkeren de fietsen. Het is douchen en voor Jolanda even tijd om op bed liggen. We doen lekker makkelijk en bestellen Lasagna via Uber Eats. Tijd om plannen te maken en beslissingen te nemen 😉