Erik RadixAls de filmpjes niet werken, dan kan je rechtsklikken op het filmpje en dan kiezen voor download of als je het mobiel doet, dan je vinger op het filmpje gedrukt houden…..
Vannacht was weer een frisse nacht, maar dat is op zich logisch op 1000 meter hoogte! Dat scheelt een aantal graden met beneden. De camping zit vol met wandelaars dus het is ‘vechten’ om vrije stopcontacten voor het opladen van batterijen, telefoons, etc.
Als ik eruit ga, dan pak ik het pannetje en de koffie. Deze camping heeft een keukentje in het toiletgebouw dus daar kan ik water koken etc. Ik zet het elektrisch plaatje alvast aan, dan wordt het lekker warm binnen hahahaha. Één van de Franse wandelaars zet een potje koffie met het koffiezetapparaat, maar dat ziet er toch niet heel schoon en fris uit. Hij biedt aan om voor ons ook te zetten, maar dat sla ik maar even af. In het keukentje lopen meerdere mensen en je moet goed op je spullen letten want iedereen denkt dat jouw spullen onderdeel van de algemene keuken is. Een bekertje met oploskoffie en een lepel was ik al bijna kwijt 😉
Na de koffie spring ik ff op de fiets om broodjes te halen bij de boulangier, maar die is op maandag dicht. Gelukkig is er nog een supermarkt in het dorpje. Er is 1 kassa open en er staat een korte rij. De wandelaar voor mij vraagt van elk brood het gewicht en het duurt eeuwen. C’est la vie, relax en we wachten gewoon even! Waarom hij het gewicht wilde weten is mij niet duidelijk.
Terug op de camping gaan we de tent opruimen, door de kou en dauw is deze flink nat en de zon is nog niet krachtig genoeg om hem snel te laten drogen. Om 08:45 zijn we klaar met inpakken en vertrekklaar. Grappig om te merken dat wandelaars echt einzelgangers zijn. Geen enkele wandelaar zegt iets terwijl ze vertrekken en eigenlijk was er ook geen sociale interactie tussen de wandelaars zelf. Met één man hebben we kort contact over waar hij naar toe gaat etc, maar dat was het.
Na een korte stop bij de supermarkt voor de laatste supplies gaan we onderweg. De Col de Finiels moeten we beklimmen tot 1540 meter hoog. De beklimming is 11 km lang en is 4.6 % gemiddeld. Het is niet de mooiste klim van onze tour, maar de weg is rustig en klimt gelijkmatig door. Bovenop zijn de uitzichten weer schitterend dus de klim was zeker de moeite waard!
Bovenop eten we onze croissants enzo op en we hebben een leuk gesprek met een oudere Franse man. Hij is aan het wandelen met vrienden, maar hij heeft last van zijn knie. Af en toe moet die goed schieten en dan kan hij weer. Hij vraagt waar we vandaan komen en als ik antwoord Nederland, dan zegt hij: dat wist ik al… ik bedoelde vandaag… voor een oudere Fransman was de Engelse taal echt super machtig dus we hebben een half uurtje staan praten. Daarna was het tijd voor beide om weer te vertrekken. Zijn knie was nog niet goed ‘geschoten’ dus na 50 meter strompelen is hij weer gaan zitten. Hopelijk heeft hij zijn tocht kunnen vervolgen. De klim van de Col de Finiels hebben we op een mooi asfalt weg gereden en nu draaien we een grindpad op. Ik grap tegen Jolanda: “Via de weg omhoog, via de piste naar beneden.”
Via dit grindpad blijven we ongeveer 15 km op de hoogte van 1500 meter. Wat een schitterend uitzicht hebben we op de omgeving. Het pad gaat een beetje op en af, maar ook windje mee en tegen dus af en toe erg makkelijk en dan weer zwaar. We stoppen op een mooie plek en dan maak ik een aantal mooie video’s met de drone. Gezien de hoogte en de wind krijg ik al snel wat meldingen in de drone app over de ijle lucht en de windsnelheid.
We fietsen door over dit fantastische stuk tot 29 km op de route, dan gaan we afdalen! Van 1540 meter hoog naar uiteindelijk 200 meter in Les Vans. Dat wordt genieten. Heel langzaam beginnen we van de hoogvlakte in meer bebost gebied te komen en komt de afdaling steeds dichterbij.
Op een gegeven moment hoor ik Komoot roepen: sla hier linksaf! Maar hier is helemaal niets, toch? De komoot hadden we op toerfietsen gezet zodat we niet op absurde paden terecht kwamen. Het blijkt een wandelpad te zijn, waar de afdaling begint. Het smalle en steile pad ligt vol met keien dus we lopen het eerste stuk. Na wat steile stukken wordt het vlakker (15-20%) en minder ruig dus we kunnen weer voorzichtig op de fiets.
Na veel geslinger en gedraai komen we weer op een asfaltweg en deze dalen we heerlijk af. We zien een mooi uitzicht en daar staat ook een auto. We stoppen en besluiten bij dit fantastische uitzicht een broodje te eten!
Het stokbroodje kaas gaat er wel in en we besluiten weer door te gaan. We moeten echt weer water hebben dus we besluiten in Villefort wat te drinken en water te scoren! We scheuren van de berg af terwijl we alle mooie uitzichten tot ons nemen en rollen 10 minuten later het stadje Villefort binnen. Het is dan 13:30.
Normaal gesproken willen we dan eten en dat is niet meer mogelijk en kan je alleen nog maar iets drinken in Frankrijk bij de cafés of restaurants. Gegeten hadden we al dus we zijn voorbereid. Een lekkere koude Cola, dat wordt genieten! Ik ga zitten en dat ober komt eraan. Hij vraagt of we willen eten of iets willen drinken. Ik antwoord het tweede en dan krijg ik een antwoord van: Drinken kan niet, au revoir! Wat een hark! Pleur op, je krijgt mijn geld niet eens, doei! We besluiten weer op de fiets te springen. Het volgende dorpje Pied-a-Borne is 10 km verder en we dalen nog steeds! Dat redden we wel!
We volgen de D51 en dat blijkt echt een mooie weg te zijn! We rijden de fantastisch mooie kloof van Chaussesac in. We stoppen ongeveer elke 50 meter om weer foto’s en video’s te maken.
In de kloof zien we een mooie waterval aan de zijkant van de weg en het is bloedheet. Ik besluit eronder te springen om af te koelen. Het water is heerlijk verkoelend!
Na de douche trek ik mijn schoenen aan en we springen op de fiets. Twee kilometer later komen we aan in Pied-a-Borne en rijden meteen tegen een cafeetje aan. Er staan al twee electrische fietsen. Een Belgisch stel zit er al. We raken aan de klets en het is supergezellig. Zij zitten in Les Vans, onze eindbestemming en we krijgen diner en cafe tips. Zij genieten van het goede leven sinds ze elkaar hebben ontmoet nadat beide hun partner hebben verloren. Ze vinden het gaaf dat wij dit nu doen en niet wachten tot we ouder zijn. Na het gesprek gaan zij die mooie kloof in en vervolgen wij onze weg via een andere kloof naar Les Vans.
In Les Vans nemen we een mobilhome op de camping voor minimaal twee nachten. Het is morgen prut weer dus we lassen weer een rustdag in! We hebben geen boodschappen gedaan dus we besluiten uit eten te gaan. Pizza hebben we beide zin in en Dolce Vita heeft de beste review, maar eerst drinken we nog een biertje bij Cafe du Midi. We lopen met de fiets naar het restaurant, maar daar blijkt het vandaag alleen maar afhalen te zijn. Andere optie is Don Camillo maar daar moet je altijd reserveren. We hebben geluk en we kunnen daar eten. Menu du jour klinkt goed met een rode wijn dus we genieten in dit mooie straatje
hallo ,wat genieten jullie,het is allemaal prachtig die fotos veel liefs van ons kusssssssssssss
Kusssssss
Het geniet gaat door!!! Leuk Jo en Erik
Ja het genieten gaat maar door en door inderdaad! Frankrijk is een super mooi land als je eenmaal aan de Fransen went 😉
wat een mooie route hadden jullie vandaag! top foto’s ook. En heerlijk de tijd die jullie nemen onderweg om te kletsen met anderen en genieten van de franse manier van leven. Dat is toch iets minder gehaast dan bij ons. Vandaag gezien dat het slecht weer was rond Nimes dus goed dat jullie een rustdag hebben ingelast! Enjoy!
Gave vallei zeg en heerlijk douchen onder een waterval. Geniet ervan!