Na alle regen is het vandaag eindelijk droog dus we gaan weer door. We hebben besloten om naar Spanje te gaan via Cassis en Calangues Parque national. Nog even genieten van alle luxe van de mobilhome, zoals waterkoker, eigen douche, etc. Alle spullen weer op de fiets, ik moet zeggen dat met het tentje mijn systeem beter georganiseerd is omdat je dan alles in je tasjes laat. In het huisje doe je meer in de kastjes en is het meer verspreid.
Nog even belegde broodjes halen bij de boulangier en fruit bij de winkel. We pakken alles in en als we op willen stappen, voel ik dat mijn velg de grond raakt…. Neeeeeeeee, lekke band!!!!!

Er zit een dikke ijzeren punaise of iets dergelijks in. Op de parkeerplaats van de boulangier vervang ik de band. Na een beetje geklooi met de binnenband zit hij om de velg. Hup, de buitenband weer op zijn plek en pompen maar. Dat gaat met zo’n handpomp helemaal niet makkelijk, maar na vijf minuutjes is hij hard genoeg en draai ik de pomp los van het ventiel! Ik moet wat lang draaien en dan is de band helemaal leeg. De binnenband heeft een presta ventiel met een los schroefventiel. Ik probeer het schroef ventiel goed vast te draaien en de pomp heel voorzichtig erop te draaien. Ook dit mislukt en ik begin er een beetje van te balen. Ik bedenk mij dat we loctite mee hebben en dat doen we op het schroefventiel. Daarmee lukt het uiteindelijk!
We zoeken op Google naar een fietsenwinkel en die ligt precies op de route! De route gaat het eerste stuk langs de N7, dat is een onwijs drukke weg maar goed,.. het is investeren, daarna hebben we een mooie route. Bij de fietsenwinkel aangekomen, vraag ik naar een chambres d’ air maar de vrouw achter de kassa is niet echt behulpzaam. Ze wijst die liggen daar en dat is het ongeveer. We zoeken de hele bak door en vinden twee geschikte banden. Ik neem ze allebei maar mee, je weet immers maar nooit! We vragen of we een pomp kunnen lenen, maar dat gaat met tegenzin.
Hopla, we kunnen weer! We fietsen weer over kleine qeggetj door mooie valleien, bos, langs riviertjes en wijnvelden. Op een gegeven moment lijkt het alsof het bos al in de herfstkleuren is, maar het komt door de bosbranden.
Wat super opvallend is, dat het gebied flink is afgebrand maar dat de wijnranken geen brandschade hebben! Schijnbaar zijn die goed beschermd door de wijnhuizen, maar al het bos eromheen is afgebrand.
Via kleine weggetjes rijden we Toulon binnen, wat een drukte en lastig om te navigeren. We slaan ons er doorheen, het is even niet anders. Het is een lange etappe en door de vertraging van de lekke band zijn we aan de late kant. Het is 1600 en het is nog zeker een uur fietsen naar de camping. Uiteindelijk komen we rond 17:30 op de camping aan. Viersterren camping met alle gemakken. Snel de tent neer zetten en dan eten we wel een frietje met hamburger op de camping. Tijdens het ‘inchecken’ vraag ik hoe het met avondeten zit, maar dan zegt ze dat het restaurant is gesloten en dat de spullen op de plank het enige is wat ze hebben. Urgh, de camping zit twee kilometer van het dorpje en ligt veel hoger. Dat wordt straks weer zoeken voor eten.
Tentje opgezet en dan douchen. Het ’toiletgebouw’ hutje heeft maar twee douches en eentje is bezet dus alleen Jolanda kan douchen. Even geduld aub, ik struin op de camping op zoek naar een andere douche. Bij het zwembad vind ik er één. Als ik terugloop naar de tent begint het te regenen, balen! In de tent kijken we naar opties om te eten. Pizza is redelijk dichtbij en kunnen we even lekker zitten.
Als het droog wordt, fietsen we er naar toe maar door Corona doen ze alleen afhalen. We fietsen nog twee km door en eten bij de cinema een hamburger. Het is een onwijs leuk tentje met een super ober. Hij is aardig en waardeert onwijs dat we zoveel mogelijk in het Frans proberen te communiceren.
Na het eten fietsen we terug omhoog en dan is de hele camping al donker en slaapt iedereen al, denken we! Wij gaan ook lekker vroeg slapen. De baby van de camper naast ons heeft daar nog geen zin in. Wat heerlijk een baby 😉 , de moeder maakt soort van koeiengeluiden om het kind te kalmeren. Wij liggen een beetje in een deuk. Ondertussen waait het nog steeds flink en de tent schudt flink met de vlagerige wind. Niet veel later vallen we heerlijk in slaap!






Leuk hè kinderen 😂