Erik RadixVandaag hebben we een relaxed dagje, max 45 km, maar wel met flink wat hoogtemeters door de route de crêtes bij Cassis. De wind van de nacht is niet gaan liggen, maar is aangetrokken tot windkracht zeven uit het westen/noordwesten. Gelukkig, vol tegenwind vandaag!
Via Enroute Fietsreizen krijgen we een tip om koffie te drinken in Les Sablettes aan de kust bij Toulon. Dat is 10 kilometer extra, maar dat is prima! Tijd genoeg!
Het water opwarmen voor de koffie is een uitdaging met de wind, maar de fietstassen bieden een windvrije zone voor het brandertje. We genieten van een ontbijtje en de koffie en praten wat met de Zwitserse buurman. Jolanda haalt de fietsen van het slot en dan pak ik mijn fiets om de tassen er op te hangen. Ik wil wegrijden, maar het voorwiel doet raar. Ik kijk nog een keer, maar dan is het duidelijk, de voorband is nu lek. Er volgen een paar vloeken. Er zit een spijker in de band. Ondertussen heb ik ervaring met binnenband wisselen dus het gaat best soepel. De buurman heeft een goede pomp zegt hij, maar de pomp is niet echt super maar alles is beter dan de handpomp.
Gelukkig heeft Jolanda ondertussen de rest van onze spullen ingepakt, maar ik baal ondertussen wel van alle lekke banden. Ik geef het een plek en dit was gewoon twee keer pech.
We fietsen naar Les Sablettes, dat is windje mee en naar beneden dus genieten. Binnen no time zijn we er. We nemen een koffie in de zon en uit de wind.
Na de koffie begint de 50 km fietsen naar Cassis met alles tegen de wind in. We rijden de D559 op en daar rijden we ongeveer de hele dag op. Dat is best een drukke weg, maar ons einddoel is Cassis en daar is het super mooi. We rijden door leuk stadjes en komen bij de kust. Daar staat gigantisch veel wind.
Na de dorpjes komen we bij het eerste bergje van de dag. Dat blijkt gewoon dik een kilometer aan 10% te zijn, langs een drukke weg! We klimmen naar boven en eindelijk zien we de top. Lekker een stukje afdalen, yes! Ik schakel op en dan is mijn achterband lek! Neeeeeee, niet weer! Tweede lekke band van de dag. Ik schreeuw naar Jolanda dat ze moet stoppen. Aan de andere kant van de weg kunnen we de band wisselen. Er lijkt niets in mijn band te zitten dus waarom hij lek is, snap ik niet. Dat blijkt als ik de buitenband eraf haal…. 😉
De laatste binnenband gaat erin, eerst een klein beetje lucht erin. De handpomp doet een beetje raar, maar pompt daarna gewoon. Hopla, de binnenband erin en even goed controleren. Buitenband dicht en pompen maar! Helaas lijkt de pomp niets meer te doen. Er is geen beweging meer in te krijgen. Na een aantal pogingen haal ik hem uit elkaar en kijk er naar alsof ik snap hoe het werkt. Jolanda en ik hebben allebei het idee dat we dat robbertje in moeten vetten dus dat doen we met de vitamine-e huidolie van Jolanda. Dat blijkt prima te werken 😀
Na vijf minuutjes kunnen we weer verder, even zoeken op Google naar de eerst volgende fietsenwinkel want de twee binnenbanden zijn weer op! In La Ciotat zit er één. Dat is nog 10 km fietsen, dat moeten we redden!
In Saint-Cyr-sur-Mer fietsen we via de boulevard en besluiten een pizza te eten want de fietsenwinkel gaat pas om 1430 open. We zitten uit de wind en genieten van de golven, de surfers en de zon.
Via de D559 rijden we naar La Ciotat en al snel vinden de winkel. Via ons beste Frans regelen we 2 nieuwe binnenbanden en wat vet voor het robbertje van de pomp. Ik leen even de pomp om de bandenspanning te controleren, maar die is bijna 4 bar dus perfect. We kunnen naar de Route des Crêtes. De weg begint in het dorpje al flink te stijgen, ongeveer 10%. Dan zien we een bord en een slagboom over de weg. De route des cretes is afgesloten vanwege de wind. Balen, maar begrijpelijk.
We laten Komoot een andere route uitzoeken en beginnen daar aan. Eerst weer afdalen en dan beginnen we al weer snel te klimmen, 2 km later draaien we een weg op en daar staat weer een bord “Fermee á 2 km”. Weer wegen checken en uiteindelijk besluiten we de D559 naar Cassis te volgen. Daarin zit een klim van 250 hoogtemeters met volle bak tegenwind, wat zijn we blij als de weg naar beneden gaat en we afdalen naar Cassis. Helaas zit de camping boven het dorp dus we moeten weer 1.5 km klimmen voordat we arriveren.
We regelen een plek en krijg plek 60 toegewezen. Die zit precies op het noordelijke puntje van de camping en de wind blaast gigantisch op die plek. We kijken op de camping naar betere plekken en na wat gedoe kunnen we terecht op een plek met struiken en bosjes! Redelijk uit de wind. Tent opzetten, douchen, wassen en klaar zijn we weer. We drinken een biertje op het terras bij de camping en regelen avondeten. Door de harde noordenwind is het al snel koud en duiken we het tentje in. Nog even een serie kijken en dan gaan we lekker naar bed. Het waait nog steeds knetterhard maar we staan prima op ons plekje.
Morgen is er minder wind dus gaan we de route des crêtes doen!
‘Route dangereuse par vent violent’, dat bord en dat hek zijn overduidelijk. Jammer. En dan zoveel pech met lekke banden en een niet goed functionerende fietspomp. Maar jullie komen dat ongemak snel te boven en gaan door! Volgens een andere route dan van te voren gedacht, maar wat maakt dat uit! Als je de lol er maar in houdt en blijft genieten van het fietsen, het kamperen en de natuur. En van de ontspanning vooral, ook al moeten jullie je op de fiets soms flink inspannen, maar die inspanning levert uiteindelijk ook weer ontspanning op! Veel plezier.
Pierre, Bedankt voor deze mooie woorden! Cassis is een super mooie locatie en mooi weer. Zeker een aanrader om eens te bezoeken!
Wat ben je toch handig Erik!
Whahahaha, meer geluk dan wijsheid denk ik! Er zat niet eens een stekker aan, want dan snap ik hem wel. Jolanda had ook een kleine bijdrage aan de oplossing 😉